Wansmakelijke email
Regelmatig krijg ik wel voetbalrelated mailtjes binnen. Bij die mailtjes zitten regelmatig uitslagen, wat nieuwsbrieven met leuke weetjes en info. Af en toe krijg ik er ook binnen waarvan ik denk: "man toch, ge moest beschaamd zijn om dit door te sturen".
Afgelopen weekend was het weer zover, een wansmakelijk mailtje, gestuurd door een journalist. Of dat toevallig is of niet, laat ik in het midden. Het mailtje droeg de titel "Ze hebben bij Standard een vervangster op't oog voor Witsel!!!" Meestal worden dit soort emails onmiddelijk gewist, maar omdat het van hem kwam, wou ik het wel eens bekijken. Na enkele seconden begreep ik al dat het om dit ging.
Om eerlijk te zijn, ik was furieus. Moet dit nu echt? Wat is de relevatie tussen deze scenes en wat er met Witsel gebeurd is? Waarom kan men die fase niet gewoon loslaten? Is dit de manier waarop men jonge talenten moet behandelen? Ja, t is erg wat er gebeurd is. Ja, hij ging zwaar in de fout. Ja ja ja... Maar als je dit ziet, is het dan zo onwaar toen Bölöni zei dat Witsel misschien beter kon vertrekken uit dit land? Is dit het klimaar waarin we het belgisch voetbal gaan verbeteren? Door te kappen op alles wat gebeurd? De hetze mag stoppen, we weten het ondertussen wel...
Voor de volledigheid, ik heb mijn mening ook, na een half uurtje stoom afblazen, duidelijk gemaakt aan de verzender van het mailtje, maar voor een reactie gaf de heer jammer genoeg niet thuis.
Naief zijn doet geen pijn
Morgen is het zo ver, de terugmatch van de Uefa cup tegen Sporting Braga, de onmogelijke partij.
Wat vorige week een leuke trip Portugal en een tof matchke in het Estadio Municipal de Braga moest worden, is uitgedraaid op een vernederende avond, één van de pijnlijkste uit mijn 10-jarige carrière als actieve Standard-supporter.Neem daar dan nog bij dat we enkele dagen later tegen de nekken ook de duimen moesten leggen, dan weet je wel dat de week leuker kon zijn.
Vele mensen spraken me afgelopen dagen aan over de rampweek. "Al bekomen?" Nee, verre van. Zoiets is niet op 3 dagen uitgewerkt, daar zit je mee, daar slaap je slecht van. Op de vraag zie je het nog zitten antwoord je niet echt, haalt de schouders op en probeert een ander onderwerp aan te knopen. Het zit nog te diep.
En toch! Morgen moeten we er weer staan, morgen moeten we een hel maken voor al wie niet Standard is. Morgen onderscheiden de echte rouches zich van het gepeupel dat komt kijken omdat het goed draait. Als iedereen van ons, supporters, eerlijk en rationeel denkt, is er geen 5% die ons de 3-0 nog ziet ophalen, maar rationeel denken doe je niet op Sclessin. Eens dat het Luikse rood en wit door je aderen stroomt, vergeet je even de realiteit, krijg je een adrenaline die je buiten jezelf kan brengen. Morgen is het onze taak om onze boys, onze helden van 20/04/08, onze rouches, van die adrenaline te voorzien, zodat we tous-ensemble alles geprobeerd hebben om toch Istanbul nog in het visier te houden.
Iedereen weet dat het enorm naief is, maar wat heb je te verliezen? Ik ga morgen mijn uiterste best doen om mijn team naar een mirakel te schreeuwen!
Istanbul, here we come!
Istanbul, dat wordt het doel.
Na de fantastische prestatie van onze boys tegen Sampdoria is het voor mij duidelijk. Als deze ploeg bij elkaar gehouden kan worden, is de finale haalbaar. De prestatie in de eerste 45minuten was van dien aard dat ik, en ik ben niet vlug tevreden, durf stellen dat dit het beste voetbal is dat ik ooit zag. Flitsend, verrassend, met een enorme balcirculatie, een enorme inzet met daaraan een dosis van techniek gekoppeld.
Grootste held in dit hele verhaaltje in toch wel Bölöni, niet Witsel, Defour of Jovanovic. Hij is de architect van dit Standard. De voorzet werd reeds gegeven door Preudhomme, maar daar had iedereen soms toch zijn bedenkingen bij over de keuzes die Michel soms maakte. Onder leiding van Bölöni wordt er de kers op de taart gezet. Hij kan tactisch spelen, hij kan met lef spelen, hij kan spelers echt tot een hoger niveau hijsen. Kortom, mijn held én voorbeeld als trainer heet vanaf heden dus Laslo Bölöni!
De Uefa cup is het kleine broertje van de Champions League, ook financieel en dus eigenlijk niet zo verstandig om op te gaan focussen. De ploeg die dit jaar met de oppergaai gaat lopen in de vaderlandse competitie, heeft volgend jaar een rechtstreekse plaats in het bal der grote gelden. Als we dus op een langere termijn kijken, zou het verstandiger zijn om naar die nieuwe titel toe te werken en dan met de grote centen te gaan lopen.
Maar als deze Uefa cup het doel geworden is van deze talentrijke groep, en als dit de beweegredenen zijn voor vele prachtige voetballers om in de winterstop alle aanbiedingen nog eventjes te laten wachten en voor deze prijs te gaan, dan kan ik als supporter enkel blij zijn. In dat geval kunnen we alle 30.000 nog een half jaar langer genieten van deze talentrijke groep in onze de kleuren waar we van houden!
Dus: Istanbul, here we come!
Philicious Football photostream
