Fluitje of geen fluitje?
Op de trainerscursus werd er hevig over gediscussieerd. Wat is nu het beste, als trainer met of zonder fluitje werken?
Volgende de lesgever, Filip Reul, was je beter mét. Gastlector Bart Cauberg (U17 Krc Genk) vond het fluitje dan weer „not done” omdat speler je stem moeten herkennen en richtlijnen duidelijk horen.
Ik persoonlijk heb m’n fluitje al 4 jaar in m’n voetbaltas zitten en het is er nooit uit gekomen. Waarom? Om de eenvoudige reden dat ik nooit het gevoel heb gehad van: „Als ik me nu verbaal meer aanwezig kon maken, had ik er meer uitgehaald”. Daarenboven komt het hard, uit de hoogte en ongenuanceerd over. Die ongenuanceerde toon komt niet overeen met de manier waarop ik wil werken, niet met U10 en ook niet met 1e elftallen.
Wat denken jullie ervan? Wie gebruikt het fluitje, wie niet, en waarom?
Philicious Football photostream
