Psv – Liverpool
Vanavond stond in de Champions League het duel tussen P.S.V. Eindhoven en Liverpool FC (ons zwart beest, dit seizoen) op het programma. Via via kon Yoeri (mijn baas dus) aan kaarten geraken. En zo trokken we onder ons 2 richting Eindhoven!
Na een enorm triestige tocht van anderhalf uur, opgefleurd met een stop bij MacDonalds, bereikten we Eindhoven. Het was er net alsof er helemaal geen voetbal was. Geen kat te zien, geen files, geen dubbelgeparkeerde wagens, kortom: niks leek er op dat hier topvoetbal zou gespeeld worden. Slecht toen we op enkele 100m van het stadion kwamen, zag je hier en daar de groepjes supporters lopen.
Het stadion was wel de moeite. Een deftige stoel om te zitten, een zeer knap overzicht en vooral: verwarming! Ik ben niet zo de globetrotter en kom zelden in voetbalstadia buiten dit land, en had dat dus nog nooit gezien. Tegen het dak van de tribune hingen vuurtjes, die voor een licht aangename warmte zorgden. Niet dat je er echt warm van kreeg, maar echte barre koude voelde je amper. Leuk dus!
Ook leuk was de aanwezigheid van Jan-Pieter Martens (ex-prof voetballer en nu analist, of zoiets). Verder herkende ik ook het gezicht van Harald Meyssen.
De wedstrijd zelf dan. Gedurende de hele eerste helft speelde Liverpool met de handrem op en liet psv rustig zijn ding doen. Wat was dat ding? Wel, niks. Zelden zag ik een team dat zo weinig deed met balbezit. Elke inworp ging verloren, passes van 10meter waren 5meter verkeerd, een simpele aflegger gebeurde niet, een steekpass werd links gelaten om te beginnen aan een onmogelijke dribbel, passes van 60m richting niets. Het was huilen met de pet op, dit PSV. Toch kwam het op voorsprong, nadat Lazovic een bal uit de kluts kon binnenduwen na een onterecht toegekende hoekschop. Babel, niet zo populair bij de psv aanhang vanwege zijn ajax-verleden, zorgde in de blessuretijd nog voor de gelijkmaker na een knap kopbaldoelpunt.
Tijdens de rust dachten we eventjes een 'pilsie' te gaan pakken. Nadat we de tribune afkwamen, bleek de drankstand beperkt te zijn tot een kleine tafel met 2 dames die van geen kanten de vraag konden volgen. Toen dan ook nog bleek dat je enkel met bonnetjes kon betalen die je beneden (5etages lager) kon kopen, werd het nog minder aangenaam. Met pijn in het hart besloten we dan maar om zonder drankje onze plaats terug in te nemen.
In de 2e helft werden we getrakteerd op een fantastisch afstandschot van Riera recht in het kruis, waarna Ngog het lot van PSV helemaal bezegelde in de laatste minuten. En wat deed PSV? Hulpeloos proberen om iets op poten te zetten. Het eindverslag van de wedstrijd kan je hier lezen.
Na nog een fris pintje gedronken te hebben met enkele collega truienaars die we op de tribune tegen kwamen, was het weer huiswaarts. Weer een nieuw stadion gezien, gezien hoe zwak Champions league voetbal ook kan zijn en weer iets meegemaakt!


