T wordt pas leuk als je ziet dat op het hoogte niveau men hetzelfde advies hoort. Luister naar Mike Phelan, assistent manager bij Manchester Utd

Met dank aan Nike Football voor de tip!

Volgende de lesgever, Filip Reul, was je beter mét. Gastlector Bart Cauberg (U17 Krc Genk) vond het fluitje dan weer „not done” omdat speler je stem moeten herkennen en richtlijnen duidelijk horen.

Ik persoonlijk heb m’n fluitje al 4 jaar in m’n voetbaltas zitten en het is er nooit uit gekomen. Waarom? Om de eenvoudige reden dat ik nooit het gevoel heb gehad van: „Als ik me nu verbaal meer aanwezig kon maken, had ik er meer uitgehaald”. Daarenboven komt het hard, uit de hoogte en ongenuanceerd over. Die ongenuanceerde toon komt niet overeen met de manier waarop ik wil werken, niet met U10 en ook niet met 1e elftallen.

Wat denken jullie ervan? Wie gebruikt het fluitje, wie niet, en waarom?

In deze blogpost wordt beschreven dat mensen die opgegroeid zijn met spelen van computer-spelletjes het gewoon zijn van te zoeken naar oplossingen en minder bang hebben van een mislukking. Hier wordt dit doorgetrokken naar het bedrijfsleven, waarin je vaak maar 1 kans hebt om te slagen, iets wat je in een video-game niet hebt. Jongeren moeten zelf ontdekken en leren uit hun fouten.

In het voetbal is dat hetzelfde. Jongeren moet je laten ontdekken, moet je vrijheid geven op het veld, moet je laten experimenteren. Belangrijk als coach is dat je hen én de omgeving rond je team duidelijk maakt dat je meer dan 1 kans krijgt. Mislukt een poging, dan is dat geen ramp, volgende keer beter.

Net zoals in een computergame is er in het voetbal geen handleiding die je naar de juiste oplossing brengt. Geen enkele coach zal je kunnen garanderen dat je de wedstrijd zal winnen als je naar hem luistert. Als coach moet je dan ook er voor zorgen dat je niet de fout maakt van toch een handleiding te willen schrijven voor je spelers.

Op trainingen moet je proberen situaties te creëren die je tijdens wedstrijden ook meemaakt. Belangrijk is dat je je spelers enkele mogelijke opties biedt en hen dan zelf de keuze laat maken om te bepalen wat er op welk ogenblik het best uit komt. Dit proces heeft tijd nodig. Geduldig zijn is de boodschap.

Wat jongeren ook meepikken uit de huidige generatie van games is het online spelen, het spelen in team. Op die manier voeren ze online opdrachten uit en moeten ze zich houden aan de gemaakte afspraken. Daarenboven helpt het hen om te aanvaarden van elkaar dat je fouten maakt en je elkaar nodig hebt om je doel te bereiken.

Vaak is het in het voetbal een probleem om te leren falen. De enige manier om sterker te worden is te leren falen, maar falen wordt niet geapprecieerd in het voetbal. Die tendens moeten we doorbreken. Die taak ligt zowel bij trainers, opleiders als clubbesturen en vooral ouders. Ook zij moeten leren dat je niemand helpt door er op te wijzen wat niet goed was.

Over het algemeen genomen deden ze het vrij goed! Als jonge vrouwen is het niet evident om een groep puberale kerels te trainen, maar geen van beide dames lieten over zich heen lopen. De trainingen liepen vrij goed. Ondanks een vrij complexe groep bleven de dames goed in regel met de opleidingsvisie.

Aftrappen.

Uiteraard is die opleidingsvisie niet altijd mijn visie. Zo hoorde ik van de dames dat je tijdens een wedstrijdvorm op training na een doelpunt àltijd opnieuw moet aftrappen. Laat me u 1 zaak vertellen, da’s puur tijdverlies. Bij een correcte aftrap moet iedereen weer op zijn eigen speelhelft plaatsnemen, wat je gemakkelijk 20 seconden kost.

Een doorsnee ploegje in provinciale jeugd heeft 2 trainingen per week, 90min per training, dus 180 min per week. Volgens de opleidingsvisie moet je 3 wedstrijdvormen doen waarbij je de mogelijkheid biedt om vaak te scoren, de groep vaak ‘het doel laat bereiken’ om er voor te zorgen dat ze genoeg ‘fun’ in je training zit. Als we ons dus houden aan bovenstaande regels, kom ik uit op deze rekensom

                10 goals per wedstrijdvorm
                3 wedstrijvormen per training
                2 trainingen per week
                =
                60 goals per week
                à rato van 20 seconden per goal
                = 1200 seconden = 20 minuten per week
                
                à rato van 30 weken per seizoen
                = 10 uur onophoudend aftrappen!
                

Je gaat dus, met zo een idioot regeltje, 10% van de tijd die je hebt om te voetballen, om te evolueren, om bij te leren, spenderen aan het wachten op een aftrap. 10 uur(!!) per seizoen hou je je bezig met wachten op alle spelers die zich weer in positie zetten.

Mijn advies: speel wedstrijdvormen zonder aftrap. Scoor je een goal, laat de doelman dan de bal uitwerpen/rollen en begin te voetballen van achteruit in plaats van op de middenlijn. Daar gaan de spelers meer aan hebben denk ik.

Inspirerende woorden van Will Smith, iemand met bakken talent die duidelijk maakt dat je keihard moet werken om er te geraken.

Will Smith's Wisdom from David Matthies on Vimeo.

Laat dit een boodschap zijn voor alle jonge voetballers die de top willen bereiken!