Tot nu toe verloopt alles wel goed, moet ik zeggen. De eerste weken van de voorbereiding hield ik me bewust wat op de achtergrond. Vooral veel kijken, luisteren en de groep leren kennen. Al snel haal je er de "typetjes" uit die je int oog moet houden.

We proberen combinatievoetbal te spelen. Zuiver, over de grond, van achteruit. Lekker ballen zou Boskamp zeggen. Dat ligt me wel, daar kan je leuke oefeningen op verzinnen. De afspraak is dat ik de opwarming van ongeveer 25 minuten volledig voor mijn rekening neem. In die 25 minuten probeer ik dus zo veel mogelijk basisoefeningen in te bouwen. Daarnaast moet het, zeker in 4e provinciale, vooral nog plezant blijven.

Gedurende de volledige voorbereiding, wat neerkomt op een 14-tal trainingen, ben ik er in geslaagd om telkens dezelfde thema's te gebruiken en toch niet dezelfde oefeningen te moeten gebruiken. Daar hecht ik persoonlijk wel belang aan. Je mag spelers niet de indruk laten krijgen dat ze telkens hetzelfde doen. Een kegeltje wijzigen of een looplijn veranderen kan een oefening al een heel andere beleving uitlokken bij de groep. Ze doen wel telkens hetzelfde, maar ze merken het amper. Eens de verveling toeslaat, vervalt de concentratie en heeft de oefening nog weinig nut.

Hier en daar las ik een pauze-moment in binnen de opwarming. Die tijd gebruiken we om ons lichaam te verstevigen en aan wat blessurepreventie te doen. Ik maak er weinig woorden aan vuil, kwestie van de lachende reactie niet uit te lokken. Ik maak gebruik van de F-Marc 11 oefeningen. De oefeningen zijn simpel en doeltreffend. Vooral als het wat warm weer is, zijn het leuke oefeningen om de sleur van het zweten wat te breken.

Voor mij verliepen de eerste weken als T2 van Halle VV in elk geval positief. Ikzelf heb, zowel van de groep als van de andere leden van de technische staf, al veel bijgeleerd. Uiteraard hoop ik dat de groep ook al iets aan mijn bijdrage gehad heeft.

Zondag is het dus zover, de eerste test. Dan kunnen we bekijken of we goed gewerkt hebben de afgelopen 6 weken. Ik heb er het volste vertrouwen in maar het blijft toch altijd spannend. Tegenstander voor morgen is VS Kortenaken B.. Wat we van hen kunnen verwachten, weet ik al helemaal niet. Naast m'n kennis als hulpcoach zal ik m'n kennis van de reeks ook serieus moeten bijwerken. Nu, we gaan uit van onze eigen sterkte, en bloc, en knallen!

Seizoen 2010-2011 brengt weer wat nieuwe zaken naast enkele oude herinneringen.
Zo zal ik weer m’n plaatsje als assistent moeten innemen, zoals ik dat enkele jaren geleden al deed aan de zijde van Bart Vandewalle bij de dames van KWS Alken.

Grootste nieuwigheid voor mij zal zijn om leiding te geven aan mannen die doorgaans even oud-ouder zijn. Daarnaast zal de druk ook een stukje hoger liggen, wat altijd gevaarlijk is voor het nemen van beslissingen.

Ik kijk er in elk geval naar uit. Morgen om 19u30 beginnen we er weer aan en ik heb er goesting in!

Twijfel

Halle VV is een leuke brabantse 4e provincialer gelegen te Halle Booienhoven, Zoutleeuw. Met een mix van jonge gasten uit het truiense en enkele ervaren spelers uit de omgeving, probeert men het sportieve aan het aangename te koppelen bij Hall véévéé. Enkele jaren geleden maakte ik er nog deel uit van het eerste elftal.

Maandagavond werden de gesprekken concreet, toen huidig hoofdcoach Bruno Pol me uitnodigde voor een gesprek om eens te voelen hoe en wat. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat er voor het gesprek wel wat twijfel zat over de opdracht. Een eerste elftal begeleiden op je 26ste, da's wel al "heavy". Niet onbelangrijk detail, enkele van m'n beste makkers maken deel uit van de spelerskern. Het is op aanraden van hen dat ik gecontacteerd werd.

Uefa B

Stress, die was er uiteraard ook voor dit gesprek. De vorige opdrachten waren losser, tussen pot en pint geregeld. Da's trouwens niet aan te raden, die pot-en-pint methode. Van Bruno wist ik op zich niet veel. "Hij neemt het vak serieus op", hoorde ik. "Een voetbaldier pur sang", vertelde de andere. Voorts wist ik dat hij in het bezit was van een Uefa B diploma. "Da's toch al gene kleine kak", dacht ik bij mezelf.

Het gesprek

Bruno vertelde over hoe hij voetbal zag, over zijn principes en manier van werken. We spraken over de mogelijkheden, over de taakverdeling. Uiteraard werd er ook gesproken over de wat tegenvallende uitslagen, terwijl het spelpijl wel voldoening geeft. Weinige thema's werden uit de weg gegaan. Naarmate het gesprek vorderde, kreeg ik een warm gevoel van binnen. Het gevoel van: 'dit zit goed'.

Conclusie

Het gesprek met Bruno had me helemaal overtuigd. Met het oog op verder groeien, bijleren, beter worden én toch combineerbaar zijn met een bouw en de werkverplichtingen, lijkt deze stap ideaal in mijn ontwikkeling 'richting de top'. Vanaf juli sta ik naast Bruno Pol met als doel de troepen naar een hoger niveau tillen. Wordt ongetwijfeld vervolgt...

1. Te weinig tijd

Dagelijks was ik bezig van 7 tot 10 met rondbellen, vergaderingen bijwonen, spelers zoeken, initiatieven opzetten, administratie, administratie, administratie...

Mijn bedoeling als jeugdcoördinator was het sportief plan opstellen, een sportieve lijn kunnen opstellen die door iedereen gevolgd zou worden. Echter is het er nooit van gekomen om die sportieve 'rode draad' doorheen de opleiding te kunnen gaan optekenen.

Na 4 maanden werk kwam ik echter niet verder dan enkele losse ideeën en wat teksten op te zoeken. Niet goed dus!

2. Amper iets bijgeleerd

Op de 4 maanden tijd dat ik de leiding nam, leerde ik enkel bij dat je nooit mag verder gaan op wat mensen vertellen. Voorts leerde ik op sportief en voetbaltechnisch vlak amper iets bij, ook weer wegens "geen tijd". Mijn plan was opleidingen volgen en aanbieden, trainers een plek aanbieden waar ze naartoe willen komen om beter te worden. Echter was daar weinig interesse is, waren de prioriteiten en denkwijzes anders.

Het heeft me wel opgelucht om de knoop door te hakken, de beslissing om ermee te stoppen was de juiste...

Ondertussen blijf ik het voetbal en ook Sporting Aalst zeker opvolgen. Mijn inschrijving voor de trainerscursus is ook reeds ingediend. Veel opzoeken, lezen over jeugdvoetbal en ideale ontwikkeling, en hier en daar een jeugdwedstrijd oppikken, daar zal het dit seizoen bij blijven. Ondanks al enkele aanbiedingen van andere clubs en geïnteresseerde mensen, wil ik me de komende maanden focussen op mezelf beter maken, sterker maken voor een nieuwe uitdaging die er zeker nog zit aan te komen.

Jan Boden zal vanaf vandaag, in samenwerking met Jelle Francis, de jeugdwerking van Sporting Aalst onder zijn hoede nemen.

http://sporting-aalst.be/nieuwe-jeugdcoordinators-aangesteld