Nederland – Japan
Na de fletse prestatie van de Nederlanders tegen Denemarken kon het zich al verzekeren van de volgende ronde door te winnen van Japan. Van Marwijk gaf de indruk niet te twijfelen over de positie van Rafael Van der Vaart in zijn basiselftal na de goeie invalbeurt van Eljero Elia in de eerste wedstrijd.
Postbodevoetbal
Alweer was het Oranje die de bal monopoliseerde en de Japanners lieten lopen. Maar na de eerste tien minuten was het al een heel stuk minder. Het rondtikken van de bal veranderde in postbodevoetbal. (Even kort uitgelegd: Een speler loopt met de bal aan de voet tot bij zijn ploegmaat en dropt de bal daar af in plaats van de bal gewoon te passen). Steeds meer werd er geopteerd voor de lange bal op de kleine Sneijder.
De enige lichtpunten in de eerste helft vond ik dan ook de balvastheid bij momenten van Van Persie en de eindeloze inzet van Dirk Kuyt. De Japanners wisten natuurlijk waar het moest pressen om de toevoer naar de aanvallende driehoek af te sluiten, bij Mark Van Bommel. Die kwam door het goede stoorwerk maar weinig bij de bal en dus moesten de acties over de 'verzwakte' flanken gebeuren bij Nederland.
Waarom verzwakt? Wel, aan de linkerkant heb je in de eerste plaats niet echt een flank. De omstreden Van der Vaart kwam veel te veel in de zone van Sneijder terecht en bleef daar ook rondzwerven. Aan de rechterkant heb je wel Kuyt die goed tegen zijn lijn blijft plakken, maar daar is er dan nog geen optimale samenwerking tussen hem en Van der Wiel.
De oplossing
Nu beeld ik me even in dat ik, in plaats van Van Marwijk, daar langs de lijn sta in Durban. Hoe zou ik het aanpakken?
Wel, allereerst zou ik opteren voor een andere aanvalsdriehoek. Op links Van Persie, op rechts Kuyt en in de punt Huntelaar. Op de nummer 10 zou ik vervolgens Van der Vaart plaatsen. En Sneijder plaats ik naast Van Bommel op de plaats van Nigel De Jong.
Even verduidelijken: Sneijder wordt naast Van Bommel de infiltrerende middenvelder, die zorgt voor paniek bij de tegenstander omwille van zijn gevaarlijk afstandsschot. Van Bommel wordt zo in een rol gedwongen als verdedigende middenvelder om de ruimte op te vullen die Sneijder achterlaat.
Van Persie plaats ik linksbuiten, omdat die voor snelheid en gevaarlijke acties kan zorgen op de linkerflank. Ook al merkte ik dat er een goed samenspel mogelijk is tussen Van Bronckhorst en Van Persie.
Zijn plaats in de spits wordt dan overgenomen door Huntelaar. De diepgang van de spits van AC Milan is een grote troef als je met een creatieve speler als Van der Vaart op de nummer 10 speelt.
Zoals het in de vorige wedstrijden van Oranje al duidelijk was, speelt Van der Vaart liever meer naar het centrum toe. Mijn oplossing is dus om hem te laten spelen waar hij zich het meest thuisvoelt. Met zijn goed spelinzicht en uitstekende passing is het de ideale nummer 10 in het Nederlands elftal.
Wat met de sterke Japanners?
Als je een goede Sneijder in je elftal hebt moet je hem laten voetballen. En in beide wedstrijden was het moeilijk om hem te bereiken, daarom de simpele oplossing om hem een rijtje achteruit te schuiven en hem zo meer te laten deelnemen in het spel.
De Japanners op hun beurt speelden ook een zeer degelijke wedstrijd, bijna ieder moment werd er stevig doorgedrukt tot op de centrale uitvoetballende verdedigers. Maar toch heb ik een beetje de indruk dat alles rond Honda draait en er verder niet te veel aanvallende kwaliteit aanwezig is. Behalve dan Tulio die altijd gevaarlijk is op stilstaande fases.
Conclusie
Het ziet ernaar uit dat de Nederlanders voorlopig het op z'n Duits doet. Weinig mooi voetbal maar toch wel resultaat. De Japanners daarentegen, die een stevige indruk nalieten na de partij tegen Kameroen, acht ik niet sterk genoeg om door te stoten naar de volgende speelronde.
Geschreven door Pieter-Jan Claeysens
Philicious Football photostream
June 19th, 2010 - 16:59
Goh, denk je echt dat het probleem in die driehoek vooraan ligt?
Volgens mij ligt het probleem achteraan in het centrum. Je zit daar met Mathijssen en Heitinga die amper voetballend vermogen hebben. Vaak zag je dat Nederland achteraan gaat rondtikken. Dat op zich is prima.
Waar liep het fout volgens mij? Als de Japanners zich in de val laten lopen en beginnen te jagen, paniekeren Mathijssen en Heitinga en spelen ze terug naar de doelman omdat ze de directe pass naar het middenveld (dat nog steeds druk bevolkt is) niet aandurven.
Je speelt tegen een witte muur, die moet je uit hun tent lokken door achteraan te blijven rondspelen. Cruciaal is dan wel dat je, als je hen uit die organisatie krijgt, daar direct gebruik van maakt en doorsteekt naar het middenveld of als verdediger die opkomende man voorbij gaat en ze zo in de problemen brengt.
Je kan wel die driehoek op het middenveld gaan veranderen en schuiven, maar zelfs daar zijn ze amper geraakt. Nederland fixeert zich te hard op het “niet met buitenspelers spelen” terwijl het probleem volgens mij ergens anders ligt.
June 19th, 2010 - 17:11
Zoals ik al aanhaalde in de tweede alinea schuwde men inderdaad de pass naar Van Bommel – De Jong die vaak vrij stonden op het middenveld. En toch denk ik dat er achteraan geen andere oplossing is.
Indien je kiest om Boulahrouz achteraan te plaatsen verlies je kracht achterin. Puur defensief zit het wel snor in de oranje-defensie, want in de wedstrijd tegen Japan werd er slechts één open kans weggegeven door Mathijssen. Dit gebeurde dan nog door een foute opstelling waardoor hij de buitenspelval ophefte.
En volgens mij zijn de flanken ook al zeer aanvallend ingesteld, met Van Bronckhorst die eigenlijk een halve linksmidden is en Van der Wiel die in de eerste wedstrijd voor goede infiltraties zorgde.
June 19th, 2010 - 17:19
Tuurlijk zit het defensief wel goed, Japan was niet gekomen om mee te voetballen. Daarom moet je iets meer lef tonen in het uitvoetballen, waardoor je je balcirculatie kan verhogen.
Moest ik coach zijn, ik zou aan de basisopstelling niks veranderen, maar wel aan de richtlijnen. Ofwel stuur je je centrale verdedigers aan om de directe bal te geven, ofwel stuur je Van Bommel aan om de ballen bij hen te komen ophalen. Nu gebeurde geen van beide. Dan wordt het moeilijk om de balcirculatie te verhogen en het een verdedigende tegenstander moeilijk te maken.