WK2010 – De openingswedstrijd

Even voorstellen

Eerst wil ik mezelf even voorstellen. Ik ben Pieter-Jan, 19 jaar en een echt voetbaldier. Ik volg STVV al ruim 9 jaar elke week op de voet en ben ook nog actief als jeugdscout bij SW Harelbeke. Mijn favoriet op dit WK is Nederland, omdat het fris aanvallend voetbal brengt en omdat ik hou van spelers zoals De Jong, Van der Vaart, ... Oja, twitter heb ik ook: http://www.twitter.com/PieterxJan. Maar nu is het tijd voor mijn kijk op de openingswedstrijd van dit Wereldkampioenschap!

Zuid-Afrika – Mexico

De wedstrijd startte zoals verwacht zeer vervelend met het getoeter van die vuvuzela. Mexico ging zeer fel van start maar liet het daarna wat afweten. Het spel viel iedere keer stil toen de spelverdelers, Torrado of Marquez de bal kregen. Het jonge spitsenduo heeft voor mijn part nog iets te weinig ervaring op het hoogste niveau om hun klasse te etaleren.

Bafana bafana

Aan de andere kant moest een stevig en enthousiast Zuid-Afrika zeker niet onderdoen voor Mexico, die op voorhand werd omschreven als de favoriet in de openingswedstrijd. De ongeveer 90.000 fans stuwden hun Bafana bafana vooruit. Na wat aftasten in de eerste helft kwamen ze meer gemotiveerd uit de kleedkamer en namen het spel in handen. Het positiespel van de twee vleugelaanvallers was moeilijk te verdedigen voor de Mexicanen.

Doordat Juarez en Salcido constant als linkermiddenvelder gingen fungeren kwam er veel ruimte op de flanken waar spelers als Mphela en Tshabalala veel gebruik van maakte. Maar hun sterkste punt was de counter, of omschakeling zoals Dury het graag hanteert. Er werd weinig tot bijna nooit in meer dan twee tijden getikt wat resulteerde in enkele scherpe counters. Het perfecte voorbeeld hiervan was het openingsdoelpunt. Dikgacoi zette goed druk waardoor de bal, na verschillende tussenstations, in de loop van Tshabalala werd gespeeld. Na een schitterende sprint knalde die de bal staalhard in de rechterbovenhoek.

Die rare nummer 10

In tegenstelling tot wat ik had verwacht veranderde het spelbeeld niet. De Zuid-Afrikanen bleven geconcentreerd en verstandig druk zetten. Mexico moest nu wel iets hoger gaan spelen, maar op het eerste zicht was dit niet succesvol. Guardado, de anders zo geprezen linker vleugelspeler van Deportivo la Coruna, kwam maar niet in het spel en leverde bijna geen enkele goede voorzet.

Maar toen de ontgoochelende Vela het veld moest verlaten voor Blanco kantelde het spel toch wel iets meer naar de kant van Mexico. Hij werd, meer dan Carlos Vela, de man die tussen de lijnen aangespeeld werd. Maar het was toch even schrikken om  hem het veld te zien op komen, alsof zijn hoofd via een plank aan zijn rug was vastgemaakt.

Dat belemmerde echter zijn spel niet. De nummer 10 schudde de ene goede pass na de andere uit zijn linker. Dit zorgde voor wat meer openingen op de flanken waardoor de eerder vermelde flankverdedigers nu wel de achterlijn konden bereiken. Dit leverde tien minuten later al meteen resultaat op. Na een rommelige fase op de linkerkant was het Aaron Mokoena die niet uitstapte na een voorzet van Salcido. Het was misschien even schrikken toen de verdedigende middenvelder, Rafa Marquez alleen voor Kuhne opdook, maar die bleef koel en schoot de gelijkmaker enigszins verdiend tegen de netten.

Doelmannen

Aan beide kanten speelden de doelmannen een opmerkelijke rol. De 37-jarige Pérez ging wel zeer makkelijk onder enkele ballen door in de eerste helft. Aan de andere kant werd een doelpunt van Mexico terecht afgekeurd door een grote blunder van de doelman Kuhne. De Zuid-Afrikaan vloog als een gek in het pak tijdens een hoekschop, verkeek zich volledig op de bal, maar plaatste daardoor de jongeling Vela buitenspel. Diezelfde Kuhne zag zich na de rust iets beter keepen. Een onverwacht schot van Giovanni Dos Santos werd vakkundig uit de kruising gezweefd.

Wat me ook sterk opviel was dat het niet Pérez was, maar eerder de Zuid-Afrikaanse doelman die de Zuid-Amerikaanse uittrap hanteerde. In de laatste minuut zette diezelfde keeper  Mphela op weg naar de winning goal, maar die kans spatte uiteen op de paal.