Naief zijn doet geen pijn
Morgen is het zo ver, de terugmatch van de Uefa cup tegen Sporting Braga, de onmogelijke partij.
Wat vorige week een leuke trip Portugal en een tof matchke in het Estadio Municipal de Braga moest worden, is uitgedraaid op een vernederende avond, één van de pijnlijkste uit mijn 10-jarige carrière als actieve Standard-supporter.Neem daar dan nog bij dat we enkele dagen later tegen de nekken ook de duimen moesten leggen, dan weet je wel dat de week leuker kon zijn.
Vele mensen spraken me afgelopen dagen aan over de rampweek. "Al bekomen?" Nee, verre van. Zoiets is niet op 3 dagen uitgewerkt, daar zit je mee, daar slaap je slecht van. Op de vraag zie je het nog zitten antwoord je niet echt, haalt de schouders op en probeert een ander onderwerp aan te knopen. Het zit nog te diep.
En toch! Morgen moeten we er weer staan, morgen moeten we een hel maken voor al wie niet Standard is. Morgen onderscheiden de echte rouches zich van het gepeupel dat komt kijken omdat het goed draait. Als iedereen van ons, supporters, eerlijk en rationeel denkt, is er geen 5% die ons de 3-0 nog ziet ophalen, maar rationeel denken doe je niet op Sclessin. Eens dat het Luikse rood en wit door je aderen stroomt, vergeet je even de realiteit, krijg je een adrenaline die je buiten jezelf kan brengen. Morgen is het onze taak om onze boys, onze helden van 20/04/08, onze rouches, van die adrenaline te voorzien, zodat we tous-ensemble alles geprobeerd hebben om toch Istanbul nog in het visier te houden.
Iedereen weet dat het enorm naief is, maar wat heb je te verliezen? Ik ga morgen mijn uiterste best doen om mijn team naar een mirakel te schreeuwen!
Philicious Football photostream
