philicious Football My sight on Football

Istanbul, here we come!

Istanbul, dat wordt het doel.

Na de fantastische prestatie van onze boys tegen Sampdoria is het voor mij duidelijk. Als deze ploeg bij elkaar gehouden kan worden, is de finale haalbaar. De prestatie in de eerste 45minuten was van dien aard dat ik, en ik ben niet vlug tevreden, durf stellen dat dit het beste voetbal is dat ik ooit zag. Flitsend, verrassend, met een enorme balcirculatie, een enorme inzet met daaraan een dosis van techniek gekoppeld.

Grootste held in dit hele verhaaltje in toch wel Bölöni, niet Witsel, Defour of Jovanovic. Hij is de architect van dit Standard. De voorzet werd reeds gegeven door Preudhomme, maar daar had iedereen soms toch zijn bedenkingen bij over de keuzes die Michel soms maakte. Onder leiding van Bölöni wordt er de kers op de taart gezet. Hij kan tactisch spelen, hij kan met lef spelen, hij kan spelers echt tot een hoger niveau hijsen. Kortom, mijn held én voorbeeld als trainer heet vanaf heden dus Laslo Bölöni!

De Uefa cup is het kleine broertje van de Champions League, ook financieel en dus eigenlijk niet zo verstandig om op te gaan focussen. De ploeg die dit jaar met de oppergaai gaat lopen in de vaderlandse competitie, heeft volgend jaar een rechtstreekse plaats in het bal der grote gelden. Als we dus op een langere termijn kijken, zou het verstandiger zijn om naar die nieuwe titel toe te werken en dan met de grote centen te gaan lopen.

Maar als deze Uefa cup het doel geworden is van deze talentrijke groep, en als dit de beweegredenen zijn voor vele prachtige voetballers om in de winterstop alle aanbiedingen nog eventjes te laten wachten en voor deze prijs te gaan, dan kan ik als supporter enkel blij zijn. In dat geval kunnen we alle 30.000 nog een half jaar langer genieten van deze talentrijke groep in onze de kleuren waar we van houden!

Dus: Istanbul, here we come!